Inkuilmiddel belangrijker dan ooit door droogte

Droogte veroorzaakt stress in de maisplant en kan de natuurlijke weerstand van de plant verminderen waardoor schimmels kans krijgen zich op én in de plant te nestelen. Percelen met verdroogde bladeren en andere plantendelen zijn extra gevoelig. Zeker wanneer na langdurige droogte regen valt, vermeerderen schimmels zich razendsnel. In veel gevallen is de schimmelaantasting goed zichtbaar. Het inkuilmanagement na de oogst verdient dan extra aandacht.
Om schimmels na oogst zo min mogelijk kans te geven, is snel en voldoende verdichten van de kuil belangrijk, evenals het snel luchtdicht afsluiten. Daarnaast helpen een hoge voersnelheid, en een strak snijvlak bij uitkuilen, om broei en schimmelvorming te voorkomen. Naast deze managementmaatregelen is het raadzaam om een inkuilmiddel toe te voegen tijdens de oogst zodat de kwaliteit van de snijmais behouden blijft gedurende bewaring, uitkuilen en voeren.

Snelle conservering
Broei en schimmelvorming kunnen het best tegengegaan worden met inkuilmiddelen die zowel homofermentatieve als heterofermentatieve melkzuurbacteriën bevatten Homofermentatieve melkzuurbacteriën  zorgen voor een snelle en gecontroleerde conservering en een smakelijk product. De bacteriën zetten suikers om in melkzuur, waardoor de pH in de maiskuil extra snel daalt en ongewenste micro-organismen worden stilgezet. Wanneer deze bacteriën in voldoende mate gedoseerd worden, kan de pH in een maiskuil binnen 36 uur dalen van 6,5 naar 4,2.
Heterofermentatieve melkzuurbacteriën, zoals de bacterie Lactobacillus buchneri, hebben een specifieke werking. Ze verbeteren de aerobe stabiliteit van de kuil. Dit houdt in dat de kuil na blootstelling aan zuurstof langer stabiel blijft. L. buchneri zet een deel van het suiker om in onder andere azijnzuur. Dit remt de groei van gisten en schimmels. Daardoor broeit de mais na openen van de kuil minder snel en krijgen schimmels minder kans zich te ontwikkelen.

Concentratie belangrijk
Belangrijk is om voldoende actieve bacteriën toe te voegen aan de maiskuil. “Per gram behandeld product moeten 300.000 bacteriën toegevoegd worden”, zegt Couzijn Bos van Volac Animal Nutrition. Er zijn volgens hem producten op de markt met een hoge en lagere concentratie. Het gaat er om dat het eindproduct, datgene wat de kuil in gaat, voldoende bacteriën bevat. “Alleen bij een voldoende hoge concentratie komt de fermentatie van de ingekuilde mais goed en tijdig op gang.”
Naast het toegepaste inkuilmiddel speelt ook het drogestofpercentage van mais  een belangrijke rol. Bij een drogestofaandeel van grofweg 34 tot 38 procent laat de mais zich doorgaans goed verdichten en kan na het afsluiten snel een zuurstofloos milieu ontstaan. Te natte mais vergroot het risico op verlies van perssappen en van een ongewenste fermentatie. Te droge mais (boven de 42 procent droge stof) is juist moeilijker aan te rijden, waardoor meer lucht in de bovenlaag van de kuil achterblijft. Dat vergroot de kans op broei en de ontwikkeling van gisten en schimmels.