Kostprijs in bedwang houden

Daarentegen zakken de prijzen, terwijl onze kosten wel stijgen. Veel bedrijven werken met toeslagen van energie en andere kosten. Het is mij nog nooit gelukt om de hogere kosten door te berekenen aan de slachterij. Het blijft een balans tussen vraag en aanbod en op zich is dat ook gezond.

We moeten ons vooral richten op het in bedwang houden van onze kostprijs. Dat kan enigszins door de prijs van de nuka te drukken, maar op dit moment zijn er niet zoveel en de eigenaren van kalveren willen ook graag door. Daarnaast zijn de kosten van melkproducten hoog. Tien procent van de Amerikanen gebruikt het afslankmedicijn Ozempic en wil de spieropbouw enigszins behouden met eiwitshakes, waardoor er een grote vraag is naar weipoeder. Dat werkt prijsverhogend op de rantsoenen van onze kalveren. Als de gemiddelde Amerikaan zich eens meer zou richten op minder bewerkt voedsel, dan was Ozempic wellicht ook minder nodig.

De komende periode zullen de kosten voor de kalverhouders zeker niet zakken. Energie blijft schaars, mestafzet is nog steeds duur en als je iets aan je stallen wilt doen, ben je een vermogen kwijt. Daar komt het convenant dierwaardige veehouderij nog bij. Het zal een flinke aanslag betekenen op onze liquide middelen. Die hebben we vorig jaar net een beetje opgebouwd, maar ze zijn ook zo weer kwijt. En als we aan alle eisen willen voldoen, komen we zelfs veel tekort.

Ik hoop oprecht dat we een markt kunnen vinden waar we ons vlees met het zogenoemde plusje ook met een plusje kunnen verkopen. Persoonlijk ben ik voor marktwerking zonder overheidsingrijpen. Je ziet het nu bij de extensiveringsregelingen: daar gaat bakken met geld naartoe, veelal naar biologische boeren, terwijl het uiteindelijk allemaal gewoon uit de markt moet komen. Je kunt dingen stimuleren, maar als er structureel geld bij moet, is het geen gezonde markt.

Zelf ben ik voorstander van marktwerking op een gelijk speelveld. Als we dan een periode onder de kostprijs moeten werken, is dat geen ramp, als er maar perspectief is dat een markt zich herstelt en niet kunstmatig in leven moet worden gehouden. Die zorg heb ik wel met het convenant dierwaardige veehouderij. Want te hoge kosten en te lage opbrengsten houd je wel een poosje vol, maar niet heel lang als kalverhouders in onze buurlanden aan minder hoge eisen hoeven te voldoen. Wat is dan ons toekomstperspectief?

De toekomst zal het leren, maar vooralsnog word ik er niet gelukkig van.

Hans Luijerink
Voorzitter VVK