'Convenant prima, maar ik blijf sceptisch'

Ik stoor me aan de invloed die een partij zoals de Dierenbescherming heeft op zulke processen. Hun invloed is naar mijn mening onevenredig groot, en daarom kijk ik erg sceptisch naar het convenant. Van de andere kant moeten we open staan voor de wensen van de maatschappij. Dat betekent: goed zorgen voor onze kalveren. Maar als dat gaat over de laatste paar centimeters ruimte, vraag ik me af hoeveel dat werkelijk bijdraagt aan het dierenwelzijn.

Ik mag hierbij uit ervaring spreken. Onze mooie open strostallen, aan het begin van onze carrière als kalverhouder, hebben we tien jaar na ingebruikname gesloopt. Reden: veel gezondheidsproblemen, geen rendement. We hebben de stallen omgebouwd naar de huidige vorm met welzijnsroosters en mechanische ventilatie. De Dierenbescherming beloonde destijds dit concept met een Beter Leven-ster. De kalveren hadden meer ruimte en hiervoor investeerden we ruim een miljoen euro in die welzijnsvloeren.

Maar in al die jaren dat we met ons bedrijf onder die ster vielen, is er nooit een cent extra betaald voor onze kalveren. Daarbij is na tien jaar de eerste welzijnsvloer aan vervanging toe. Tot nu toe heeft het ons alleen maar geld gekost en niets opgeleverd. Zo’n voorbeeld als op ons bedrijf mag uiteindelijk niet het resultaat worden van een convenant dierwaardige veehouderij dat we gaan sluiten. Uiteindelijk moet de rekensom onder aan de streep kloppen!

Met onze ervaringen in het achterhoofd is het lastig om weer voorop te lopen en opnieuw veel geld te investeren in het wensdenken van de Dierenbescherming, dat vaak gebaseerd is op emotie. Ik zou pleiten voor meer wetenschappelijke onderbouwing in wat echt bijdraagt aan het welzijn van kalveren. Naar mijn mening heeft een kalf meer behoefte aan herkauwen dan aan grazen. Met dat natte en koude (of soms hete weer) in Nederland kan verplicht grazen zelfs een kwelling zijn. Geef ze daarom goed onderdak met goed voer, is mijn stelling.

Daarbij moet er ook een markt zijn voor vlees dat met extra dierenwelzijn is geproduceerd. De standaard Franse of Italiaanse afnemer heeft op dit moment lak aan extra welzijnseisen. Meer op de markt brengen dan er vraag is naar deze producten, is inefficiënt: boeren moeten investeren, maar krijgen er niets voor terug. Bouw zo’n welzijnssegment dus in stapjes op en begin met enkele boeren. Vergeet daarbij niet dat meer dierenwelzijn (lees meer ruimte) ook een hogere emissie per dier met zich meebrengt. We moeten met elkaar dus wel duidelijke keuzes maken wat we werkelijk willen.

Is zo’n convenant dan allemaal niks en negatief? Nee, ik denk dat het goed is als we met de Dierenbescherming en overheid afspraken maken, maar we moeten ook kijken wat consumenten in Europa willen en niet alleen maar regels optuigen voor ons kleine kikkerlandje.

Als we dan een concept kunnen maken onder het Beter Leven-kenmerk, eventueel met uitloop, en we kunnen samen met steun van de Dierenbescherming dit vlees vermarkten, dan is dat positief. De éénster-kip is daar een mooi voorbeeld van. Als kalverhouders moeten we onze kop niet in het zand steken en over onze eigen grenzen durven kijken. Laten we in ieder geval hopen dat we een convenant sluiten waarmee zowel de dieren, de boeren als de maatschappij er op vooruitgaan.

Hans Luijerink
Voorzitter VVK