‘Langetermijnvisie ontbreekt in landbouwbeleid’

Dat er gewerkt wordt aan een toekomstbestendige landbouw, is niet wat ik om mij heen zie gebeuren. Ik zie alleen maar mooie moderne bedrijven verdwijnen via de opkoopregeling. Boeren die de laatste tien jaar geïnvesteerd hebben in hun bedrijf en voldoen aan de hoogste dierenwelzijns- en emissie-eisen, worden het meest verleid om te stoppen. Voor oude bedrijven blijkt de opkoopregeling niet interessant. Deze ondernemers moeten doorgaan maar zullen binnen enkele jaren geconfronteerd worden met nieuwe eisen. De maatregelen die daaraan vasthangen vragen om grote investeringen die amper te betalen zijn. De volgende groep afvallers is hiermee alweer bekend. De groep die overblijft weet wat er van hen verwacht wordt: flink investeren, hopen op langdurig goede prijzen en hopen dat de volgende generatie niet kopschuw wordt gemaakt en het bedrijf wil overnemen.

Extensiveren maakt duurder
En dan kom ik in de landbouwparagraaf ook het woord extensiveren regelmatig tegen. Wat dit betekent weten we allemaal: of je gaat minder dieren houden of je koopt meer grond. Beiden hebben hetzelfde resultaat: de kostprijs wordt hoger. Misschien dat er met overheidsgeld wat subsidies op te halen zijn voor natuurbeheer, maar persoonlijk durf ik daar geen bedrijf op te bouwen.

Afhankelijk van buitenland
Intussen komen onze eieren uit Oekraïne, ons vlees uit Brazilië en onze groenten uit Afrika. Wie kan dit nog rijmen met het motto: we kiezen voor een toekomstbestendige landbouw? Voedsel van buiten halen en in Nederland extra eisen opleggen… De landbouw in Nederland krijgt het zo alleen maar zwaarder en zal verder krimpen.

Nu er een bommenregen op Iran valt, schieten de energieprijzen omhoog. Dit zal uiteindelijk ook zijn weerslag hebben op de voedselprijzen. Alles in de wereld hangt tegenwoordig aan elkaar. Er hoeft maar iets te gebeuren in de wereld en het blijkt hoe afhankelijk we zijn van anderen. Die geopolitieke spanningen zullen waarschijnlijk de komende jaren alleen maar groter worden. We kunnen daarom maar beter zuinig zijn op de boeren in ons land.

Beleid moet anders
Waarom nemen we dat niet als uitgangspunt in ons beleid: hoe houden we goede boeren en goede boerenbedrijven in Nederland, en hoe laten we dat samengaan met natuur? Het is een nuanceverschil maar wel heel wezenlijk. Als we iets goed kunnen in onze vruchtbare delta is het voedsel maken: goed, gezond en efficiënt met een lage milieubelasting. Juist dat zijn we de laatste jaren aan het weggooien onder het motto ‘we moeten de natuur redden’. Met het nieuwe kabinet zal die koers niet veranderen. Dat is jammer. Intensief boeren gaat prima hand in hand met een maximaal dierenwelzijn, weinig emissies en betaalbaar goed voedsel.

Gebrek aan langetermijnvisie
Het ontbreekt in Nederland aan een goede langetermijnvisie. Onze vruchtbare delta dreigt in een beleidsmatig moeras te veranderen. Tegenstellingen worden in stand gehouden en verder vergroot. Gezond boerenverstand ontbreekt totaal. Mijn advies aan het nieuwe kabinet is om juist dat vaker in te zetten en zich te richten op zaken die echt belangrijk zijn: een dak boven je hoofd, goede zorg en genoeg te eten. Als je voor deze zaken de juiste piketpaaltjes slaat, komt het met de rest ook goed.

Hans Luijerink
Rosékalverhouder

Column op Boerderj.nl