Kalverhouders willen samen met melkveehouders stappen vooruit zetten

De toekomstvisie heeft de naam Veal Forward gekregen. Veal is de Engelse naam voor kalfsvlees, forward staat voor vooruitgang. Dat is ook precies wat de sector wil: stappen vooruit zetten bij de productie van kalfsvlees. Er zijn immers voldoende punten waarop de sector zich kan verbeteren. Denk aan transportafstanden, transportomstandigheden, het dierenwelzijn, de diergezondheid en het daarbij behorende antibioticagebruik. Voor dit laatste is ook een nauwere samenwerking met de melkveehouderij een belangrijke voorwaarde. 
De toekomstvisie van de kalversector is uitgewerkt aan de hand van vier pijlers: goede zorg voor het kalf, dierwaardige kalverhouderij, in balans met natuur en omgeving en tot slot transparant samenwerken in de keten. Een goede zorg voor het kalf betekent voor de kalverhouderij dat er in de hele keten aan een aantal basisprincipes wordt voldaan. Dat begint bij de geboorte van het kalf op het melkveebedrijf en eindigt bij het transport van het kalf naar het slachthuis.

Aantoonbaar goed verzorgd
Als het aan de kalversector ligt, is verplaatsen van het kalf vanaf het melkveebedrijf alleen mogelijk na een aantoonbaar goede verzorging. Dat betekent dat het kalf voldoende - en voldoende snel na de geboorte - biest heeft gehad, klinisch gezond is, zelfstandig kan drinken en ruwvoer kan vreten en enige mate van eigen afweer heeft opgebouwd. Zeker als de kalveren vanuit wetgeving pas op een oudere leeftijd het melkveebedrijf mogen verlaten, wordt de verzorging van de dieren nog belangrijker. Ervaringen met Duitse kalveren die minimaal 28 dagen oud zijn, leren namelijk dat de verschillen in kwaliteit groter worden bij een oudere leeftijd.
De volgende stap is het verzamelcentrum. Idealiter worden er in de toekomst koppels gevormd van dieren met een gelijke gezondheidsstatus. Dit betekent dus dat vooraf bekend moet zijn wat de gezondheidsstatus is van de bedrijven die kalveren leveren. Denk daarbij aan ziektes zoals IBR, BVD en salmonella. Door een bepaalde groep kalveren niet te mengen met kalveren met een onbekende, of lagere, gezondheidsstatus, wordt voorkomen dat jonge dieren elkaar infecteren nog voordat ze op het kalverbedrijf arriveren.

Dierwaardige kalverhouderij
Onder de noemer een dierwaardige kalverhouderij streeft de kalversector naar een duidelijk hoger dierenwelzijn, te beginnen bij het transport. De sector wil meer regie nemen in de wijze waarop transport plaatsvindt tussen het (buitenlands) melkveebedrijf en kalverbedrijf. Vanaf 2026 moeten de kalveren na negen uur transport minimaal één uur kunnen rusten. Gedurende lange transporten moeten de kalveren tweemaal per 24 uur gevoederd worden - verdeeld over deze periode - met een maximaal tijdsinterval van veertien uur. 
Op het kalverbedrijf zelf kan het welzijn verder verbeterd worden door de dieren meer leefruimte te geven en bijvoorbeeld te investeren in zachte vloeren. Vanaf april dit jaar geldt al dat kalverhouders met nieuwbouwplannen rekening moeten houden met gemiddeld 10 procent meer ruimte per dier. Vanaf 1 januari 2025 zijn kalverhouders ook verplicht om schuurborstels in hokken te hangen. Hiervoor geldt een overgangstermijn tot 1 januari 2026. De beoogde aanpassingen moeten onder andere leiden tot verbeteringen ten aanzien van het uitvoeren van natuurlijk gedrag.

In balans met omgeving
In balans met natuur en omgeving, houdt in dat de kalversector voldoet aan de normen voor kringlooplandbouw. De kalverhouderij streeft ernaar haar rol in de kringlooplandbouw nog beter te benutten en een substantiële bijdrage te leveren aan de energietransitie. Dit betekent dat de kalversector werkt aan een energie- en klimaatneutrale productie in 2050 via onder andere energiebesparing en -terugwinning, zonne- en windenergie en mestvergisting. De CO2-footprint moet in 2040 met minimaal 15 procent gedaald zijn en via bronaanpak moet ook de stikstof- en methaanemissie flink naar beneden.
Om bovenstaande ambities en doelen te kunnen realiseren, is een goede samenwerking in de keten en verbinding met de melkveehouderij noodzakelijk. Hierbij hoort ook het uitwisselen van relevante gegevens om op basis van feiten stappen vooruit te kunnen maken. Het uiteindelijk doel van het delen van data, is om de keten van melkveehouderij tot en met kalverhouderij gezonder, efficiënter en duurzamer te maken zodat beide sectoren daar hun voordeel mee kunnen doen.
 

Doelen VealForward op een rij

Veal Forward is het strategisch toekomstplan van de Nederlandse kalversector. Enkele belangrijke doelen van Veal Forward zijn:

Vermindering van antibioticagebruik: de sector wil het gebruik van antibiotica tegen 2032 nogmaals halveren (t.o.v 2022) door de gezondheid van dieren te verbeteren en de samenwerking met melkveehouders te versterken.

Dierenwelzijn: maatregelen zoals zachtere vloeren, meer leefruimte per kalf en betere zorg tijdens transport (zoals het voeren van kalveren tijdens lange ritten) worden ingevoerd. Als de verzorging van de kalveren op het geboortebedrijf aantoonbaar op orde is, kan de minimale transportleeftijd worden verhoogd naar 28 dagen.

Milieudoelstellingen: de sector streeft naar een vermindering van de stikstof- en methaanuitstoot en een verlaging van de CO2-footprint van kalfsvlees met 15 tot 25 procent in 2040. Ook wordt er in dat jaar gebruik gemaakt van 100 procent hernieuwbare energiebronnen.

Importbeleid: voor langeafstandstransporten (9 uur en meer vanaf exportcertificering in het land van geboorte) geldt het ‘nee, tenzij-principe’. Ofwel: kalveren worden alleen afgenomen als aangetoond kan worden dat aan alle voorwaarden voor goede zorg wordt voldaan. Per 2030 worden kalveren vervoerd in gesloten vrachtwagens met mechanische (klimaatgestuurde) ventilatie.
 

Cijfers kalverhouderij

De Nederlandse kalversector kent ongeveer 1.500 familiebedrijven met ongeveer 1 miljoen kalverplaatsen, 500 kalvereigenaren en/of contractgevers en 600 kalverhandelaren. In de sector zijn 22.500 fte werkzaam die samen een toegevoegde waarde creëren van bijna 2 miljard euro. Met de afname van het kalf en afname van reststromen uit de zuivelsector, draagt de kalverhouderij ongeveer 3 cent bij aan de opbrengst van 1 liter melk.