‘Maak beleid met boeren, niet tegen boeren’

Je ziet intussen dat de protesten toenemen. Zoals in Den Bosch, waar wat mij betreft volkomen terecht werd geprotesteerd tegen het intrekken van vergunningen. Want als we over dat kantelpunt heen zijn, is het hek van de dam.

Laatst sprak ik bij FC Twente een aantal ondernemers, overigens geen boeren, die deze ontwikkeling eveneens als zeer zorgelijk ervaren. Zij zien dat de groene lobby zo sterk is geworden dat ondernemers zich afvragen hoe zeker hun vergunningen en rechten zijn en of Nederland nog wel de plek is om te ondernemen. Dat kan toch nooit de bedoeling zijn? Is dit werkelijk de kant die we met Nederland op willen?

Niet stikstof maar droogte is de grootste drukfactor die de kwaliteit van de natuur negatief beïnvloedt.

De hele wetgeving om de natuur te redden draait ondertussen om stikstof. En dat klopt niet. Wereldwijd hebben we te maken met de uitstoot van broeikasgassen zoals CO2, methaan en lachgas die zorgen voor klimaatverandering. De droogte die wij ondervinden, is daar een voorbeeld van. Droogte is meteen de grootste drukfactor die de kwaliteit van de natuur negatief beïnvloedt. En ons kabinet zit maar op stikstof te drukken. Waanzin! Zo kom je toch nergens? Boeren uit blijven kopen en het probleem ondertussen niet oplossen. Wanneer daalt de realiteit in?

Natuurlijk moeten we wat aan de stikstofuitstoot doen, maar neem vooral ook andere drukfactoren mee. Laten we beginnen met het laaghangende fruit en kijken waar maatregelen daadwerkelijk het meeste effect hebben, bijvoorbeeld door het grootschalig stimuleren én vergunnen van mestvergisting en innovatieve stallen. Maar vergeet niet dat klimaatverbetering een mondiaal issue is. Door het ontdooien van permafrost in Siberië ontstaan hoeveelheden methaan die vele malen groter zijn dan de jaarlijkse methaanproductie van alle koeien wereldwijd. Wat wij ook doen op de postzegel Nederland: het blijft een minuscule druppel op een gloeiende plaat.

We kunnen boeren uit blijven kopen tot ik een ons weeg, maar we moeten ons serieus afvragen of de beoogde maatregelen voldoende bijdragen aan de gestelde doelen.

En onze regering? Die maakt de postzegel nog een stukje kleiner en kijkt naar een perkje actief hoogveen in de Limburgse Peel van 200 vierkante meter, waar uit het buitenland al meer stikstof op valt dan deze natuur volgens deskundigen feitelijk aan zou kunnen. We kunnen dus boeren uit blijven kopen tot ik een ons weeg, maar we moeten ons serieus afvragen of de beoogde maatregelen voldoende bijdragen aan de gestelde doelen. Zeker wanneer we zeggen dat we de natuur willen verbeteren, maar het beleid concentreren rondom stikstof.

Ik ben helemaal geen boer die graag met de trekker de weg op gaat om zijn ongenoegen te uiten. Maar als dit beleid zo doorgaat, vrees ik dat de confrontaties alleen maar groter worden. Niet alleen met boeren, maar ook met andere ondernemers en plattelandsbewoners. Daar schieten we uiteindelijk niets mee op. Oorlogen worden zelden op het slagveld beslecht, maar uiteindelijk aan de onderhandelingstafel. Daar zullen we elkaar dus weer moeten vinden.

Of dat met dit kabinet lukt, weet ik niet. Nieuwe verkiezingen kunnen de tweedeling in Nederland misschien alleen maar groter maken. Ik ben ervan overtuigd dat de oplossing uiteindelijk niet aan de flanken ligt. Werkbaar beleid komt meestal tot stand in het midden, maar daar ligt nu nog geen opening. Hopelijk komt de komende tijd in Den Haag ook het gezonde verstand bovendrijven. De boeren willen graag leveren, maar niet met hun handen gebonden op hun rug. Neem onze uitgestoken hand aan en maak beleid met de boeren, niet tegen de boeren.

Hans Luijerink
Rosékalverhouder

Column op Boerderij.nl